قال الله تعالي:«حسين را گنجور وحي خود قرار دادم و او را
به شهادت بزرگ داشتم و امر او را به سعادت پايان بخشيدم، پس او برترين كسي است كه
به شهادت ميرسد و والامرتبه ترين شهيدان است.» فضائل الحسين(ع) به نقل از: كمال الدين ج1 ،
ص310
قال رسول الله(صلي الله عليه و آله):« و اما حسين، پس او از
من است. او پسر من و فرزند من و بهترين خلق پس از برادرش ميباشد. او امام
مسلمانان و مولاي مؤمنان و جانشين پروردگار عالميان و فريادرس استغاثه كنندگان و
پناه پناهجويان و حجت خداي بر همگي خلقش باشد. او سيد جوانان اهل بهشت و باب نجات
امت است. فرمانش فرمان من و طاعتش طاعت من است. هر كس او را پيروي كند ، از من است
و هر كس از او سرپيچد از من نيست.»
2- نماز عيد قربان كه نحوه انجام آن به همان
كيفيّتي است كه در نماز عيد فطر گفته شده.
3- خواندن دعاي ندبه
4- قرباني كردن در اين روز براي همه مستحب مؤكّد
است و بسيار سفارش شده تا آنجا كه برخي از علما آن را بر كساني كه توانايي دارند
واجب دانستهاند و مستحب است بعد از نماز عيد كمي از گوشت آن بخورد.
5- تكبيرات مشهور زير را بگويد:
براي كساني كه در اين ايام توفيق حضور در مراسم
حج و صحراي منا را دارند بعد از پانزده نماز اين تكبيرها را ميخوانند؛ از نماز
ظهر روز عيد شروع كرده تا نماز صبح روز سيزدهم ولي كساني كه در آنجا نيستند بعد از
ده نماز آنها را ميخوانند ، از نماز ظهر روز عيد آغاز نموده تا نماز صبح روز
دوازدهم. و آن تكبيرها مطابق روايت كتاب شريف كافي چنين است:
اَللهُ اَكْبَرُ ، اَللهُ اَكْبَرُ ، لا اِلهَ اِلَّااللهُ
وَ اَللهُ اَكْبَرُ ، اَللهُ اَكْبَرُ ، وَ لِلّهِ الْحَمْدُ ، اَللهُ اَكْبَرُ عَلي
ما هَدانَا ، اَللهُ اَكْبَرُ عَلي ما رَزَقَنا مِنْ بَهيمَهِ الْاَنْعامِ؛ وَ الْحَمْدُ
لِلّهِ عَلي ما أبْلانَا.
حداقل اين تكبيرها را بعد از نماز در اين ايام
يكبار بگويد ولي اگر تكرار نمايد بهتر است و حتي اگر بعد از نوافل نيز بگويد خوب
است.
مقام معظم رهبری حضرت آیت الله خامنه ای سخنانش در مراسم تولد امام زمان(عجل الله تعالي شريف) به یکی از
درسهای مهم اعتقاد به مهدویت اشاره می کنند:
«یکی از درسهای اعتقادی به مهدویت و جشنهای
نیمه شعبان برای من و شما این است که هر چند اعتقاد به مهدویت و حضرت مهدی(عجل
الله تعالی فرجه شریف) یک آرمان والاست و در آن هیچ شکی نیست اما نباید
مسأله را فقط به جنبه آرمانی آن ختم کرد ؛ یعنی به عنوان یک آرزو در دل یا حداکثر
در زبان یا به صورت جشن ، نه ، این آرمانی است که باید به دنبال ان عمل بیاید.
انتظاری که گفته اند ، فقط نشستن و اشک ریختن نیست ، انتظار به معنای این است که
ما باید خود را برای سربازی امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف)آماده کنیم. سربازی امام زمان(عجل الله تعالي فرجه الشريف)
کار آسانی نیست ، سربازی منجی بزرگی که می خواهد با تمام مراکز قدرت و فساد
بین اللملی مبارزه کند ، احتیاج به خودسازی و آگاهی و روشن بینی دارد. عده ای این
اعتقاد را وسیله ای برای تخدیر خود یا دیگران قرار می دهند ، این غلط است. ما
نباید فکر کنیم که چون امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) خواهد آمد و دنیا را پر از عدل و داد خواهد کرد.
امروز وظیفه ای نداریم، نه بر عکس امروز وظیفه داریم در آن جهت حرکت کنیم تا برای
ظهور آن بزرگوار اماده شویم. شنیده اید در گذشته کسانی که منتظر بودند سلاح خود را
همیشه همراه داشتند. این یک عمل نمادین است و معنایش این است که انسان از لحاظ
علمی ، فکری و عملی باید خود را بسازند و در میدان های فعالیت و مبارزه آماده به
کار باشد.
بزرگترین وظیفه منتظران امام زمان(عج
الله تعالی فرجه شریف) این است که از لحاظ معنوی ، اخلاقی ، عملی و پیوندهای
دینی ، اعتقادی و عاطفی با مؤمنان و همچنین برای پنجه درافکندن با زورگویان ، خود
را آماده کنند. کسانی که در دوران دفاع مقدس سر از پا نشناخته در صفوف دفاع مقدس
شرکت می کردند ، منتظران حقیقی بودند. کسی که وقتی کشور اسلامی مورد تهدید دشمن
است آماده دفاع از ارزش های و دفاع از میهن اسلامی و دفاع از پرچم برافراشته اسلام
است. او می تواند ادعا کند که اگر امام زمان(عج الله تعالی فرجه شریف) هم بیاید پشت سر آن حضرت در میدانهای خطر قدم
خواهد گذاشت. اما کسانی که در مقابل خطر ، انحراف و چرب و شیرین دنیا خود را می
بازند و زانوانشان سست می شود ، کسانی که برای مطامع شخصی خود حاضر نیستند هیچ
حرکتی را که مطامع آن ها را به خطر می اندازد انجام بدهند؛ اینها چطور می توانند
منتظر امام زمان(عج الله تعالی فرجه شریف)به حساب بیایند؟ کسی که در انتظار ان مصلح بزرگ است باید در خود
زمینههای صلاح را اماده کند و کاری کند که بتواند برای تحقق صلاح بایستد.»
پي نوشت: مجله دیدار ، ماهنامه
فرهنگی اجتماعی رجب و شعبان ، ص4.
آنقدر جاده ی پرپیچ و خم انتظار را می پیمایم تا
بالاخره با آمدنت به مقصد برسم
در دین و نظام اسلامی ما واژهانتظار، مفهومی گسترده ، وسیع و پر ارج دارد. انتظار
زیباترین و کامل ترین جلوه بندگی حق تعالی و نماد همه ابعاد دینی دوران پس از حضور
است.
آنجا که اميرالمؤمنين علی(علیه السلام)می فرمایند:«انتظارفرج برترین عبادتهاست.منتظر فرج باشید و از رحمت الهی ناامید نشوید که محبوب
ترین کارها نزد خداوند عزّوجل انتظار فرج است.»
انتظار فرج حقیقت شگرفی است که با یک یا دو کلمه نمی توان به عمق و ماهیت آن
راه یافت ، اما از آنجا که به قول شاعر:
آب دریا را اگر نتوان کشیدهم به قدر تشنگی باید چشید
انتظار آماده باش و تحصیل آمادگی های لازم برای رسیدن به اهداف و خواسته های
مورد نظر است. انتظار تنها یک حالت روحی و روانی نیست بلکه با توجه به روایاتی که
آن را محبوب ترین و پرفضیلت ترین اعمال می داند. انتظار یک حالت روحی جریان یافته
و شکل گرفته ای است که از معرفت سرچشمه گرفته و به اقدام و عمل ختم می شود ؛ همین
است که باید گفت انتظار آمادگی انسان در سه بعد شناخت ، عاطفه و رفتار است و به
عبارت دیگر می توان گفت: دوران انتظار در سه بعد خلاصه می شود که عبارتند از: مهدی
شناسی ، مهدی باوری ، مهدی محوری.
انتظار یعنی خود را برای خدا خالص کردن؛ یعنی برای خدا زیستن ؛ سختیها را به
جان خریدن. انتظار یعنی شکستن طاغوت خودخواهی ، تکبر ، مبارزه با هوای نفس. انتظار
در تمامی ابعاد اعتقادی اعم از توحید ، نبوت ، قرآن ، امامت ، عدل و معاد می باشد
نه در یک بعد و در یک جهت.
در عصر انتظار ، امام(علیه السلام) خود الگو
و مقتدای منتظران و سالکان است. باید مانند مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) زیست و زندگی کرد و در تمامی اعمال و رفتار ، از عدالت
خواهی گرفته تا خوراک ، پوشاک و رفتار فردی و اجتماعی به او تأسی و اقتدا کرد و
زمینه ظهورش را فراهم ساخت. باید هر صبح و شام انتظار ظهور مهدی فاطمه(سلام الله علیها) را کشید ، دیده به راه مولا بود. باید هر صبح و شام چشم
انتظار فرج ماند چنانکه امام صادق(علیه السلام) در بحارالانوار می فرمایند:«فَتَوقَّعُوا الفرج کُلّ صَباحٍ و مَساءٍ...»
منتظر ظهور امام زمان(علیه السلام) بودن ،
حرکت به سوی ظهور داشتن و عمل به آرمان های موعود نمودن است. جامعه منتظر جامعه ای
پویا و متحرک و فعال است که ضمن نفی حکومت طاغوت ، خواهان عدالت جهانی است.انسان منتظر،
انسانی کوشا ، جهادگر و مبارز است که در راه اقامه توحید و استقرار ولایت از هیچ
چیز دریغ ندارد ؛ همچنان که در حدیث ، شریف معصوم(علیه السلام) می فرماید:«المُنتظِرُ لأمرِنا کالمتشحّطِ بِدَمه فِی سَبیل
الله ؛ کسی که چشم انتظار حاکمیت ما باشد ، مانند مجاهدی است که در راه خدا به خون
خویش غلطیده باشد.»
دین مقدس اسلام بدون انتظار قائم(علیه السلام) ناقص می ماند ، چنانکه اگر ولایت علی (علیه السلام) نمی بود ، ناقص مانده بود. پس همچنان که اعلام ولایت امیرالمؤمنین(علیه السلام) باعث تکمیل دین و اتمام نعمت الهی و رضایت خدا نسبت به
اسلام بود ، انتظار مهدی(علیه السلام) نیز موجب
کمال دین و اتمام نعمت و رضای خداوند است.
شهادت صادق آل نبي(ص) ، مؤسس بزرگترين دانشگاه فقه جعفري بر سرور و مولايمان امام عصر(عجل الله تعالي شريف) و شيعيانشان تسليت باد
امام صادق(عليه السلام) به خاطر موقعيت سياسي و اجتماعي كه در جامعه وجود داشت و فضاي نسبتا باز سياسي نسبت به بقيه ائمه(عليهم السلام) كه برايشان به علت درگيري قدرت بين بني اميه و بني عباس به وجود آمده بود توانستند شاگردان زيادي را تربيت نمايند و احاديث زيادي را از پيامبر(صلي الله عليه و آله) گردآورده و جمع آوري نمايند و به اصطلاح موفق شدند بزرگترين دانشگاه فقه جعفري را در زمان خودشان تأسيس نمايند و حال ما هر چه داريم از تلاش بي وقفه اين امام همام مي باشد و كتب روايي ما سرشار از احاديثي است كه توسط ايشان گردآوري شده است كه در زير چند حديث از آن بزرگوار نقل مي كنم تا مورد استفاده خوانندگان قرار گيرد.
- العبد کلما ازداد للنساء حبا ازداد فی الایمان فضلا ؛ هر چه محبت مرد بر زن بیشتر گردد بر فضیلت ایمانش افزوده میشود. (من لا یحضره الفقیه، ج 3، ص 251)
- طَلَبَةُ العِلمِ ثَلَاثَةٌ فَاعرِفهُم
بِأَعيَانِهِم وَ صِفَاتِهِم صِنفٌ يَطلُبُهُ لِلجَهلِ وَ المِرَاءِ وَ
صِنفٌ يَطلُبُهُ لِلِاستِطَالَةِ وَ الخَتلِ وَ صِنفٌ يَطلُبُهُ لِلفِقهِ
وَ العَقلِ ؛ طالبان علم سه گروه اند ، آنان و صفاتشان را بشناس :
گروهى آن را براى نادانى و ستيزه و مجادله مى جويند و دسته اى براى دراز
دستى و گردن كشى و فريفتن و جمعى براى فهم و عقل . (الكافي ج 1ص 49)
-إذا أرادَ أَحَدُکم أَن یستَجابَ لَهُ فَلیطَیب کسبَهُ
وَلیخرُج مِن مَظالِمِ النّاسِ ، وَ إِنَّ اللّهَ لا
یرفَعُ إِلَیهِ دُعاء عَبدٍ وَ فى بَطنِهِ حَرامٌ أَو
عِندَهُ مَظلَمَةٌ لأِحَدٍ مِن خَلقِهِ ؛ هر کس بخواهد دعایش مستجاب شود، باید کسب خود را حلال کند و حق مردم را
بپردازد. دعاى هیچ بندهاى که مال حرام در شکمش باشد یا حق کسى بر
گردنش باشد، به درگاه خدا بالا نمىرود. (
بحارالأنوار، ج 93، ص
321، ح 31 )
- انَّ العَمَلَ القَلیلَ عَلی الیَقینِ افضَلُ عند اللهِ مِنَ
العَمَل الکَثیر عَلی غَیر یَقین ؛ عمل اندک و بادوام که بر پایه ی یقین باشد
در نزد خداوند از عمل زیاد که بدون یقین
باشد برتر است.
(جهاد با
نفس، ح 74)
-مَن قَالَ لا الَهَ الا اللهُ مُخلِصاً دَخَلَ الجَنَّةَ
وَ اِخلاصُهُ اَن یَحجُزَهُ لا الهَ الا اللهُ عَمَّا
حَرَّمَ اللهُ.
کسی که از روی اخلاص (لا اله الا الله) گوید به
بهشت داخل شود و اخلاص او این است که گفتن(لا اله الا
الله) او را از ارتکاب آنچه که خداوند بر او حرام نموده
باز دارد. (جهاد با نفس، ح 230)
به رسم امانتداري: برخي احاديث گرفته شده از سايت جامع فرهنگي مذهبي شهيد آويني/www.aviny.com